Saturday، January 31، 2004
...
خطري در ميان نيست. ترسي نيست. جوي و آبي نيست. لجني هم نيست.
همه هستند. شعر هست. هنر هست.
اتوبوس ها مي آيند، پر مي كنند، مي روند و باز ميگردند و خالي مي كنند.
در "ال*"ها و در ساختمانهاي نو فرياد ميزنند- چه فريادهاي مقبول محبوبي.
در خيابان اصلي، زير درختان مودب قدم مي زنم . فكر مي كنم: "هنر اگر نتواند جاي خالي چيزي را پر كند، به چه درد مي خورد؟". اين جمله ي آن جوانك توي ذهنم مانده است. جاي خالي... جاي خالي...
نفسي عميق مي كشم. هواي سالم، هواي پاك؛ هواي بي خطر به انتهاي ريه هايم مي رود.
اما در اين هواي پاك نقصي هست.
...
* ساختمانهاي كوي اميرآباد به شكل ال و هاش بودند.
باد، باد مهرگان- نادر ابراهيمي
Friday، January 30، 2004
يهو ترسيدم از آخرش.
از آخرش خيلي خيلي ترسيدم. اونم من. كي تا حالا فكر ميكردم كه ترسيدنيه؟
خدا كنه ايده ش هنوز به فكر خدا نرسيده باشه، كه بعيده! (مومنا زير لب بگن استغفرا...، زود باشن كه يهو ديدي شنيدن اين تفكر مادي كافرانه يكي از آجراي خونه بهشتيشونو پروند...)
ميدوني؟ وحشتناكه. بديع ترين شيوه... اوووووووم! پووووووووف!
فيلم "مرد خانواده" رو ديدي؟
ببين.
اينجوريه كه ميشه آدمو جز داد. حرف نداره. بديش اينه كه منصفانه هم هست! تجسم...
به موضوع تجسم اين فيلم كار ندارم. اما خيال راحتي كه فعلا داريم تو زندگي از بي ديد بودنمونه نسبت به فرصتهاي از دست رفته.
چرا اين قدر گيج ميزنيم؟ دغدغه هاي مسخره. دور باد!!!
.
.
.
تا ببينم خنده ي امواج را
تا سرود بحرها را بشنوم
من ازين پس بيشتر خواهم گريست
من ازين پس پيشتر خواهم دويد!
آخه دختردقيقا بايدتوي هفته اي كه 2 تا نامزدي، 1 عروسي و 3 تا مهموني دعوتي صورتتو عمل كني و اين ريختو واسه خودت بسازي؟
-حتما لازم بوده
Thursday، January 29، 2004
Smile
An everlasting smile
A smile can bring you near to me
Don't ever let me find you gone
'Cause that would bring a tear to me
This world has lost it's glory
Let's start a brand new story now my love
Right now there'll be no other time
And I can show you how my love
Talk in everlasting words
And dedicate them all to me
And I will give you all my life
I'm here if you should call to me
You think that I don't even mean
A single word I say
It's only words, and words are all
I have to take your heart away
You think that I don't even mean
A single word I say
It's only words, and words are all
I have to take your heart away
It's only words, and words are all
I have to take your heart away
اي اي اي اي اي!
سوم دبيرستان كه بودم اين آهنگو دوس داشتم كه Boyzone بخونه.
پيش دانشگاهي... Bee gees.
الآن... صداي خودم به اين خوبي!
به اين ميگن مراحل رشد وتعالي;)
خدا به بعديش رحم كنه...
Wednesday، January 28، 2004
ق.ن. من برگشتم!
من آزاديمو دوس دارم.
نه يه ذره، نه دو ذره...........كه خيلي خيلي زياد.
اون قدر كه به عزيزترين كسم هم نميدمش. حتي قرضي. و نه تنها كه نميدم، بلكه اگه ازم بخواد، ديگه نميتونه عزيزترين كسم باشه!
اووووووم. لذت بخشه. يه جورايي فوق العاده س. عزيزه. ميخوامش!
خيلي چيزا موقتين تو زندگي. خيلي حسا جوگرفتگين. اما يه سري چيزا هست كه مال خود آدمه. شايد حتي خونيه تا تربيتي. به هر حال نبايد گذاشت از دس برن. يكيشون همين آزاديه.
من ميدوم.
ميپرم.
جيغ ميزنم.
وراجي ميكنم.
به چيزايي كه رسمه اهميت بدن، اهميت نميدم.
به چيزايي كه ناديده ميگيرن، خيره ميشم چارچشمي.
آدما رو با ترازوي شخصي خودم وزن ميكنم.
.
.
.
من به آزاديم عاشقم!
Tuesday، January 27، 2004
نمي دونم چرا تا دلم مي گيره هوس احمق بازي مي كنم!!!
جديدا خيلي شجاع شدم. هوس هامو زود عملي مي كنم:)
Sunday، January 25، 2004
ما* خوبیم
و این همه اعتراف هاست
* ما : من، اسکچرس، اکترس و این کوچولوی تازه وارد !
Friday، January 23، 2004
فريدون تنكابني ايده ماشين مبارزه با بي سواديو داد.
لابد اون موقع مشكلي كه به نظر نياز به معجزه داشته تا حل شه بي سوادي بوده.
و تصور كن خودش و كسايي كه اون روزا اين قصه رو ميخوندن چه كيفي ميكردن!
الآن فقط نمكش مونده، ديگه دل خنكي نداره خيلي.
...
اگه بخوام ماشين معجزه گريو آرزو كنم ماشين مبارزه با بي شعوريه...
شايدم مبارزه با خودشيفتگي ( قبول بابا، اول خودم ميرم توش!)...
يا مبارزه با بي تكليفي...
يا مبارزه با بي دست و پايي...
شماها چي؟
پ.ن. اسکچرس رفت مسافرت:)
Thursday، January 22، 2004
چرا كسي چيزي اين تو نمي نويسه؟
من دلم ميگيره اين طوري:(
سلام
اينجا خیلی نارنجيه.
خوشم میآد ازش.
نارنجی يعنی شادی. يعنی طراوت. اما...
Love is blue
Monday، January 19، 2004
45006006
نه خب. اين شماره تلفن نيست. يه شماره زيادي داره!
ميخواي بدوني چيه؟
ساده س. ميتوني مانيتورو برعكس كني يا خودت چند ثانيه رو دستات تحمل كني.
يه راه ديگه هم هست: بي خيال شي.
و آخرين راه: از قبل بدوني اين چيه!
...
هميشه همينه. يا بايد دونست يا بايد فهميد يا بايد بي خيال شد.
بي خيالي كار گنجشكه.
دونستن كار كنفسيوس.
بفهم! ميدونم سخته.
Saturday، January 17، 2004
ق.ن. چرا من نمي تونم وبلاگ بخونم؟ به سلامتي بلاگ اسپاتم بستن...؟
خب ديگه بالاخره محسنات زندگي تو يه كشور جهان سوم يكي دو تا نيست كه! علاوه بر تمام شاهكارهايي كه مدام از جلو چشمت رژه ميرن، يه تصميم مهم هم بايد بگيري تو يه سني: برم يا بمونم؟
آره ديگه... راستش نه هنوز اون قدر از اين جا فراريم كه بگم هر طور شده ميرم، و نه اون قدر خوشبين كه فكر كنم ميتونم همه عمرمو اين جا دووم بيارم!
دو سال ديگه... فقط همين! اين قدر وقت دارم واسه فكر كردن. اگه تغييرات غيرقابل پيش بيني پيش نياد، ميرم. فكر خوبيه، نه؟
Friday، January 16، 2004
من يه كتاب دارم. اسمش هست سلام بر خورشيد.ماله بعد از امتحاناست.هر روز امتحانام تموم ميشه ، تا ميرسم خونه ناخودآگاه برش مي دارم .قبل از اينكه دوش بگيرم يا اتاقمو كه تو امتحانا مثل بازار شام شده مرتب كنم يا بخوابم يا برم اينترنت بازي مي خونمش.توش يه دخترهست اسمش خورشيده، يه پسره هم كه اسمش هست مهربان.
صفحه اوله كتابه با خط بچه گونم نوشتم هديه از يه دوست خوب.زمستان 74 ، 85% . آخه ، من قبلا ها عادت داشتم كتاب كه مي خوندم به نويسندش نمره بدم. سال 74 كه خوندمش خيلي به نظرم خوب نيومد، اما گاهي بعضي چيزا بي خودي به دل آدم مي شينن.پس بدون اينكه غلط نويسنده ( ياشايد اون دوست خوب )كه كتاب به سن بچه نمي خوره را به روش بيارم نمره خوبي بهش داده بودم.يا شايد هم دلم برا لاغري كتابه سوخته بود.بيچاره فقط 68 صفحه است.
امروز خواستم دوباره بهش نمره بدم ديدم نمي تونم. آخه وقتي آدم با يه چيزي زياد اياق مي شه بدي ها و خوبي هاشو نمي تونه ببينه.فكر كنم من زيادي با خورشيد و مهربان اياقم.
Wednesday، January 14، 2004
تا حالا دقت کردین که این انگشت شست دست آدم چقد منگوله؟ من شسنمو که نیگا می کنم یاد فیلیپ فلاپ اس - آر* میافتم. جفتشون آخر منگولی اند انصافا !!
*: SR-FF
0912
عق !!
بازگشت گودزیلا !!
جايي يا كسيو براي ايتاليايي ياد گرفتن ميشناسين؟
اگه آره لطفا به من خبر بدين.
مرسي!
Tuesday، January 13، 2004
من ديروزاول 2 تا كار بد كردم.
نميدونم چون فكر مي كنم هر چي 2 بار اتفاق بيافته حتما منتظر بار سوم بايد بود ادامه دادم يا چون اين مْثل درسته كار سوم خودش اتفاق افتاد؟!؟!؟
ديشب اين شعره رو وسط خرت و پرتاي تو كمد پيدا كردم:
من خودم ميدانم
گل قاصد گل نيست
گل قاصد وهم است
باد دي بيرحم است
گل، فقط ياس سفيد
باز خواهد روييد؟
اما نصفه نيمه بود :( شاعرشم معلوم نبود...
هركي بقيه شو ميدونه لطفا برام بنويسه.
اگرم نه، لطفا خودتون اگه شاعري بلدين ادامه ش بدين؛ باشه؟
.پ. ن
خوشم مياد از اينايي كه كامنت بي نام و نشون ميذارن، چون خودشون ميدونن كه لازم به معرفي نيست!
ديدي تا حالا ،خودتو لوس مي كني فقط براي يه نفر و همه نازتو مي كشن به جز اون يه نفر؟!؟!
دقيقا واسه همينه كه من نميگم چقدر ناراحتم الان :P ;)
Monday، January 12، 2004
يه كمك مي خوام.هروقت برف اومد به من بگين بهش زنگ بزنم.يادتون نره ها.
پارسال يادم رفت يه بار ، بد شد!امسال كه يادم رفت بدتر شد، از سال ديگه خيلي مي ترسم...
امروز:
از دست 1 دوست به شدت غمگين شدم.كاش يه كم عقل داشت مي فهميد.
نسبت به 1 شبه دوست به شدت بدبين شدم.
به اين ايزد بانوي ديليت شده تقريبا عاشق شدم .
يه دروغ گفتم بدون اينكه به آسمون چشمك بزنم.
دو تا امتحان دادم...
بامزه ترين چيزي كه تا به حال بهش تشبيه شدين چي بوده؟
يادتون هست اصلا؟
من؟ هه هه هه...
يكي از همكلاسيام عقيده داره من شبيه ويفر رنگارنگم!
آره؟!
Thursday، January 08، 2004
قشنگ ترين ابهام تمام عمر آدم اينه كه نميدونه كي قراره بميره. اونايي كه با رفتن پيش فالگير ميخوان اين ابهامو برطرف كنن كار لوسي ميكنن ننرا!
حساب كن...
شايد دقيقا شب قبل از زلزله بم ( اسم اين شهر كم كم داره ميره رو اعصاب!) يه مادري به دخترش گفته باشه: عزيزم! صداي اون ضبطو كم كن، بزرگ شي كر ميشيا!
بعد اون دختره هم از ترس كري صداي ضبطو كم ميكنه.
اون وقت دم صبح زلزله مياد و هم اون مادر و هم اون دختر، طفلكيا ميميرن...
ميبيني؟ همش همين قدر رو هواس.
...
همه اينا رو گفتم كه نوار با صداي بلند گوش دادنمو توجيه كنم! ؛)
Wednesday، January 07، 2004
خوب ترين قسمت تو اسكي وقتي بود برام كه كفشامو از پاهام در مي آوردم
خوب ترين قسمت تو درس خوندن وقتي بود برام كه چركنويس هامو پاره مي كردم
باز هم از اين لحظه ها مي.... خوا...م
Tuesday، January 06، 2004
دقت كردين آدم وقتي تو اتاقش نشسته و داره با خودش فكر ميكنه معمولن يه عكسي، تابلويي، عروسكي چيزي ميشه مخاطبش؟ همش اونو نيگا ميكنه و تو دلش حرف ميزنه؟
مخاطب من تقاطع ديوار زرده و ديوار آبيه ي اتاقمه با سقف. يه جايي كه حس ميكنم اگه يه روز قرار باشه پيامبر بشم، وحي اولين بار از اونجا بهم نازل ميشه!!! ميدونين كه؟! من از بچگي مطمئن بودم اولين پيامبر زن تاريخ بشريت خواهم بود!
كي؟ من؟! زردآلو؟ ؛)
Monday، January 05، 2004
من به اين ترانه هم به اندازه چايي يه نفس عاشقم:
Quite as good as I should have
Maybe I didn’t love you
Quite as often as I could have
Little things I should have said and done
I just never took the time
You were always on my mind
You were always on my mind
Tell me, tell me that your sweet love hasn’t died
Give me, give me one more chance
To keep you satisfied, satisfied
Maybe I didn’t hold you
All those lonely, lonely times
And I guess I never told you
I’m so happy that you’re mine
If I make you feel second best
Girl, I’m sorry I was blind
You were always on my mind
You were always on my mind
Tell me, tell me that your sweet love hasn’t died
Give me, give me one more chance
To keep you satisfied, satisfied
Little things I should have said and done
I just never took the time
You were always on my mind
You are always on my mind
You are always on my mind
حيف كه بلد نيستم آهنگ بذارم اين جا!
درست در لحظه اي كه داري از حماقت خيلي ها حرص ميخوري، دكمه ي Check All رو مي بيني وخوشحال همه ميل هاشو delete مي كني. ديگه چيزي براي حرص خوردن نداري.
Sunday، January 04، 2004
ك ل م ه
ك ل م ه
كلمه
ناگوياترين ابزاره براي انتقال حس. يعني دقيقا چيز مزخرفيه!
اما صورت. خيلي گوياست.
چشمها....... امممممم ديگه محشرن!
نميدونم واسه چي حرف ميزنم اصلا.
...
هيچ همچون پوچ عالي نيست
در ضمن زندگي خالي نيست!
بيابيد پرتقال فروش را...
Saturday، January 03، 2004
سنگ خوشبخت ترين موجوده، شك نكن. فقط اونه كه هيچ وقت نمي لرزه به خودش؛ حسي ترين قطعه موسيقي هم اشكشو درنمياره. از لرزش و شكنندگي بدم مياد. واسه حس خوشبختي مضرن. اگه قراره بشكنم لطفا يهويي. دوس ندارم كسي به تركام نگاه ترحم انگيز بندازه.
برف ميبارد
برف ميبارد به روي خار و خاراسنگ...
نميشه كتمان كرد... خيلي زود ميگذره... و گذشت...
اما امروز روز قشنگيه. دقيقا قشنگ براي من. چرا؟ اگه بدونم!
تپ تپ تپ تبديل شد به گرچ گرچ گرچ. ميدوني؟ امروز يهو حس آدميزادي كردم. چرا؟ اگه بدونم!
برف بازي يادتون نره! مسخره نشو، اتفاقا به تو يكي بيشتر از همه مياد!:p
Thursday، January 01، 2004
ههه! يه روزايي فقط اسكچرس بود و حرفاي اسكچرانه ش!
اما حالا 2 تا مهمون هم داره، به ترتيب ورود پربركت:
1-اكترس
2- ايزد بانو (از نوع مرحوم و از اين جهت اينجا يه جور ديار باقيه، فاتحه فراموش نشه)!
دلتون سوخت؟! خب اشكال نداره، براي مرحومين ديگه هم جا هست، بياين دلبندا، بياين!